Górski Onufry (1774–1806), pijar, nauczyciel, publicysta. Ur. we wsi Włodzimierzu na Wołyniu; po ukończeniu szkół publicznych przeszedł w r. 1787 nowicjat u pijarów, a po odbyciu kursu filozofii w Szczucinie i Łomży został w r. 1794 nauczycielem, ale święceń kapłańskich nie uzyskał. Uczył matematyki, logiki, historii, prawa i wymowy. Był współautorem pijarskiego podręcznika, pt. Wybór różnych gatunków poezji z rvmopisów polskich dla użytku młodzieży (Cz. I, II. W. 1806, Cz. III 1807). Książka ta jest owocem współpracy trzech autorów: Szymon Bielski dobierał wzory, Franciszek Dmochowski wzory oceniał, a G-emu przypadło ułożenie do każdego tomiku wstępów teoretycznych, obejmujących informacje o gatunkach i rodzajach literackich na tle historii literatury powszechnej, ze specjalnym uwzględnieniem literatury polskiej. Wstępy te, chociaż mało oryginalne i oparte przeważnie na Krasickim, a w następnym wydaniu książki z r. 1814 uzupełnione nowymi szczegółami bibliograficznymi, spełniły ważką rolę w dziejach szkoły polskiej i zapewniły autorowi trwałą pozycję w historii nauczania j. polskiego. Franciszek Dmochowski, który pociągnął G-ego do współpracy w układaniu podręczników, cenił bardzo wysoko talent popularyzatorski młodego nauczyciela i już kilka lat przedtem powołał go do redakcji kierowanego przez siebie „Pamiętnika Warszawskiego”. Na tym stanowisku dał się G. poznać przez lat pięć jako świetny publicysta i doskonały znawca stylu. Te troiste zasługi G-ego na polu: dydaktycznym, edytorskim i redakcyjnym zjednały mu w r. 1805 członkostwo Tow. Przyj. Nauk, w którego pracach jednak żadnej roli nie odegrał. Zmarł przedwcześnie w 32 roku życia. Pozostawił w rękopisach wysoko cenione mowy i kazania, które jednakże zaginęły.
Enc. Org.; W. Enc. Ilustr.; – Michalski J., Z dziejów Tow. Przyj. Nauk, W. 1953 s. 62; Szweykowski W., Życie i zasługi śp. O. G-ego, „Roczniki Warsz. Tow. Przyj. Nauk” T. 10: 1817 s. 141–9 (czytane na posiedzeniu publicz. 10 I 1814 r.); – Arch. Pijarów w Kr.: rkp. 28, Matricula Scholarum Piarum Proviniciae Polonae ab a. 1756–1865, p. 114 nr 748.
Ryszard Skulski